MANNVEIRA

 

Origen: Islandia, Reykjavík.

Formados: 2010

Estilo: Black

Temática: Angustia mental, depresión y nihilismo.

Enlaces: Bandcamp, facebook e instagram.

Miembros:

• Hilmar Batería
• Illugi Guitarra y voces
• Jón Bajo
• Oddur Blöndal Guitarra
• Óskar Þór Guitarra

Discografía:

• Von er eitur EP 2014
• Ellorsith / Mannveira Split 2016  
• Vítahringur CD 2021
• Vesöld CD 2026

VESÖLD (2026)

Tras cinco años de silencio discográfico desde la publicación de Vítahringur (2021), los islandeses Mannveira regresan con Vesöld, su segundo larga duración, una nueva incursión en los terrenos más sombríos, disonantes y opresivos del black metal nórdico. Lejos de limitarse a reproducir los esquemas de su debut, la formación de Reikiavik apuesta por una propuesta en la que la agresividad convive con una mayor atención a las melodías y a los contrastes dinámicos. Desde los primeros compases de “Lygar himinsins” queda patente la naturaleza de una obra que se mueve entre la violencia instrumental y una atmósfera de desolación permanente. Las guitarras de Oddur Blöndal y Örlygur Sigurðarson construyen un entramado de riffs afilados, desarrollos disonantes y pasajes melódicos de una frialdad estremecedora, evitando que la oscuridad se convierta en un ejercicio de monotonía absoluta. La batería de Hilmar Guðjónsson desempeña un papel fundamental en el desarrollo de las composiciones, alternando momentos de intensa aceleración con ritmos más pesados y cadenciosos. Sin abusar de los habituales estallidos de velocidad, su ejecución proporciona una base contundente y orgánica que permite a las guitarras desplegar sus diferentes matices. El bajo de Óskar Guðjónsson contribuye asimismo a dotar de profundidad y consistencia al conjunto. En el apartado vocal, Illugi Kristinsson ofrece una interpretación áspera y desgarrada, dominada por registros agónicos que encajan perfectamente con el carácter enfermizo de la música. Su limitada variación puede restar personalidad a determinados pasajes, aunque su integración en la instrumentación refuerza esa sensación de angustia que impregna el álbum. A lo largo de cortes como “Þrot”, “Af bergi brotin” y “Stormur”, Mannveira demuestra su capacidad para combinar disonancias, cambios de ritmo y melodías de naturaleza melancólica, incorporando incluso ciertos matices cercanos al doom metal. “Aumingi” y “Bölvunin” mantienen esa atmósfera asfixiante, mientras que “Rottur” introduce un desenlace más directo, acelerado y de espíritu casi punk. La producción conserva la aspereza necesaria para preservar la identidad del grupo, pero permite distinguir con claridad los diferentes instrumentos, favoreciendo especialmente el trabajo de la sección rítmica y los desarrollos guitarrísticos. En definitiva, "Vesöld" supone un regreso convincente para Mannveira, una obra oscura y consistente que evidencia una evolución en la construcción de sus composiciones, aunque cierta uniformidad entre algunos temas limita su impacto global. Sin alcanzar necesariamente las cotas más sobresalientes de la escena islandesa, el quinteto firma un trabajo recomendable para los seguidores del black metal disonante, atmosférico y de marcado carácter introspectivo. (8,1).

Dark Descent Records

1. Lygar himinsins 05:10

Þú berð heiminn á herðum þér Á móti hann streitist Rígsperrtur, sinaber Hví fara þessa leið? Hylur troðna slóð Slæða glóandi misturs Kalt loft næturinnar dáleiðandi Situr í auðninni Rétt handan seilingar Það sem ekki er Glitrandi í myrkrinu Augun opin Blóðið alelda Köld sól nú risin Ljósið hvergi að sjá Hrifsa í þig klær kuldans Leiðin liggur fram af brúninni Í fang ljúgandi himins Fellur frelsið Frjálsu falli Máttur hjartans fjarar út Það molnar í höndum mér Sameinast sandinum svörtum á ný  

2. Þrot 06:18

Auðnina hef ég gengið endilangt Í hjarta logans sé ég mitt heillaspor Ævidagar mínir í óminni heimsins Hold mitt og hugur lifandi grafin, sál mín í klóm kuldans Himnarnir líða hjá engu að síður, daga dvínandi og nætur langar Um síðir bein mín fenna í kaf För mín í land hinna liðnu, óendanleg Fangi í heimi hinna lifandi Hrjúfur faðmur hraunsins heldur mér þétt að sér Ég megna ei að streitast á móti Frosið hjarta heimsins slær stöðugt undir niðri er augu mín lokast Þó hugur og hold mitt hvíli finn ég ei frið Óeirinn andi minn herjar á landið um ókomna tíð  

3. Af bergi brotin 04:42

Af baki þeirra brotnu rís konungdæmi mitt Voldugt og drottnandi Yfirgnæfandi Með skelfingu gríp ég hjörtu Með járninu brýt ég hold Engri mótstöðu skal ég mæta Ópin virt að vettugi Andi ánauðar ykkar fyllir vit mín og sálu Blóð brýst úr höndum ykkar og svalar eilífum þorsta Með skelfingu gríp ég hjörtu Með járninu brýt ég hold Engri mótstöðu skal ég mæta Ópin virt að vettugi   

4. Stormur 05:21

 Regnið svart hylur veginn

Skrefin þyngjast stöðugt

Ópin úr gini myrkursins

Kæfandi, kveljandi

Máttvana hold, andvana jörð

Hugurinn orðinn að engu

Stjörnurnar andvaralausar stara á mig

Kórsöngur vindanna syrgir það sem aldrei varð

Kvikan sem grafreitur dauðra guða

Holdið knúið áfram af loforðum tálsýnar

Um grið, um miskunn

Um augnabliks sálarheill

Hver dagur eins og eilífð, hvert augnablik sem öld

Þó stormurinn mig bíti og blóðgi óttast ég lognið mest

5. Aumingi 05:53

   Greftrun mín undir vökulu auga drangans

Í jörð sveipaða járni

Andar okkar mætast á leið sinni í neðra

Loginn dæmir ekki

Hann gleypir allt að jöfnu

Snákurinn umvafinn hásætið hnyklar sig, hvæsandi

Dögum mínum sóað

Bundinn vistaránauð

Hræi mínu þrælað út svo vargurinn komist í hold

Allt sem ég hef átt fast milli tanna vanþakkláts galtar

Ég þekki aðeins hungrið

Ég þekki aðeins kuldann

Einatt verða mennirnir skepnur

Þeir sem ekki éta eru étnir

Veldið hnígur og fjötrar slitna

Gulli slegið hofið nú sekkur í forina

Í gálganum konungur hangir

Úr keðjum aumingja

6. Bölvunin 05:35

Andvörp dæmdra manna bergmála í svörtum klettum Af blóðinu nærist moldin Fénaður mennskur þraukar ævilangan dóm í dýflissu undir berum himni Renni sá dagur upp að klærnar sleppi takinu Mun ég ganga út um hliðið eða vera um kyrrt? Í vakandi martröð fálma ég meðfram veggjum Um ótaldar aldir Örlögin hæðast að mér Angistin til einskis Hér eru engar dyr Dóm ég hlaut í upphafi Sárin gróa aldrei Sálin brennandi frýs Raddlaus og örmagna, knésettur í hrjóstruga jörð Ég sé líf mitt og dauða renna saman í eitt

7. Rottur 03:28

Kaldur sviti þekur leðrið, líkaminn fylltur reyk

Dögunin ansi erfið, rís á ný við illan leik

Líkaminn fer að skjálfa, horfi í spegilinn

Get aðeins séð mig hálfan, sóaði restinni

Eitur í blóðinu

Skríðandi á gólfinu

Ræflar, afætur

Rottur í skjóli nætur

Tæplega lífsmark, tæplega maður

Freistingin hvíslar sitt sjúklega daður

Blindandi máninn, ærandi hlátur

Blæðandi sárin, nístandi grátur

Eitur í blóðinu

Skríðandi á gólfinu

Ræflar, afætur

Rottur í skjóli nætur

  36:27

Sombre Croisade - Balancier Des Âmes 5,99 €

CD, Album