sábado, 4 de mayo de 2013

NIGHTBRINGER

Origen: E.E.U.U., Colorado
Formados : 1999
Estilo: Black
Temática : Caos, conocimiento, ocultismo y filosofía
Enlaces: facebookmyspace
Miembros:
  • ar-Ra'd al-Iblis            -                    Voces
  • Menthor                    -                    Batería
  • Naas Alcameth                                Bajo
  • Norgaath                 -                        Bajo y segundas voces
  • Ophis                    -                    Guitarra
  • VJS - Guitarra y batería
Discografía:

  • Horde of Darkenwood Compilation Split 2001   
  • Promo 2003 Demo 2003   
  • Demo 2004 Demo 2004   
  • Rex Ex Ordine Throni Split 2005
  • Nightbringer / Serpentinam Split 2006   
  • Death and the Black Work CD 2008
  • On the Powers of the Sphinx Split 2010
  • Apocalypse Sun CD 2010
  • Emanation  Recopilatorio 2010   
  • Hierophany of the Open Grave CD 2011
  • The Ruins of Edom Split 2012
  • Circumambulations of the Solar Inferno Split 2013
  • Ego Dominus Tuus CD 2014
  • Abigor / Nightbringer / Thy Darkened Shade / Mortuus Split 2017
  • Terra Damnata CD 2017

CIRCUMAMBULATIONS OF THE SOLAR INFERNO (2013)
Compartido de bandas que podríamos considerar como exponentes de la segunda oleada blackl. La aportación de Nightbringer consta de dos temas de un black oscuro y crudo. La ejecución de estos temas es más que correcta con una tendencia hacia la oscuridad, con una instrumentación sin fisuras con un gusto hacia una muralla sónica inquebrantable. De los dos temas podríamos decir que el más inspirado es el segundo, donde aportan un poco más de variedad en la composición y experimentan un poco hasta donde puede llegar el sonido de la banda. (7,4).
1. Nightbringer - Watchtower of the West: Gate of the Mighty Dead 07:53
  “Darkness is a path, a secret swirling river, where the lidded eye opens to ancient dreams. 
The dusk is a door, a coffin of stone, which I have dressed my soul in moldered flesh to enter.
Cloaked in decay, the world falls into the gloom of barren earth and my Shadow drowns the
temple behind me. Yet I am not fallen, but hidden. I am Flame amid waters of disturbance
and desolation. Transgressing, not sinking. Marching across Night,
through the depths of doom and decadence, I am Star masked with skin and scalps of gods.
A riddled truth sweeping between the shores of ghosts' hollow cries.
Concealing lock upon lock within the old Serpent's chambers with thunderbolt words,
I am Turning and Becoming in Dying, an endless Dawn unseen by Day.”

I face the West and in adoration I hail the setting Sun
That Falls upon the ramparts of the Watchtower of Death and Dreams
To enter verily into the DEATH's mansion and in might hermitage illumine
The autumnal thorn-path towards Midnight
The labyrinth of crimson dusk
To pass through the entrance of the underworld
And be changed by ordeal

Praise thee, O dying Sun!
Praise thee, O Fallen One!
Hoary as the earthen grave
to which you have come

Wise in your ancient aspect
As thy elder epithet
By relinquishing unto DEATH.
Another ingress beget
Imperator at the Watchtower 
Of DEATH and of Dreams
By the Western road towards Great Midnight
The Fallen Star gleams!

Burnishing the skies with crimson and gold
Turning lead black as thy burning wings doth unfold
Enter the Earth, enter the Grave
And hearken now forth towards ancestors mighty and brave
Infernal Lampadiphor
Psychopomp self-slain
With hell-mouth billows
Kindle the forge-fires of Cain
And speak now his name!
And speak now his name!
Noctifer rise!
From the felled corpse self-slain!
In congress at crossed roads
A new form obtained
In casket and tomb
The sepulchral King now ordained
Go forth now as DEATH's wayfarer
Upon the crooked road of bane
Tread the thorn-path towards Great Midnight
To enter Death's fane!
2. Nightbringer - Watchtower of the North: Ascension of the Midnight Sun 05:46
“See, there shines a torch amid the graveyard of heaven's assembly, a spark in the weary pupilla of Oblivion. Awake in the kingdoms of primordial slumber and steadfastly alight in hollowed space. A burning meteor cast into the waters of the underworld, as a Fire ripen in Shade and bloomed in Tartarus' mire.” “See, I am a Secret star drunk on and drenched in the blood of the Dragon's heart, pulsating within the depths of Eternity. A black glistening eye that pierces through the borders of Sequence and Form. For I am the Bringer of Night enthroned at the centre of all Darkness, luring with of the riddled Light of all lights.” Praise thee, O Midnight Sun! Praise thee, O Hidden One! Towards the Heights within the Depths Rise and become! By the left-hand of reaping And words without breath Self-crown thee with Night's diadem Within the Temple of Death Enshrined in Deep Midnight DEATH and life the self-same The candle of wisdom |Betwixt the black horns of twain And speak now his name! And speak now his name! Ye have become DEATH! The All-slaying athame O Lord of Deep Midnight The Sun of Black Flame! The crux of the High Sabbath Night's power untamed Hail to Thee Light of that Sun which shineth bright at Midnight's hour, in the night of body's senses overturned, withdrawn in silence of the tomb. Laid bare beneath the Daimon's glance, which pierceth sharp as any lance the centre of my flaming heart. 
3. Dødsengel - Watchtower of the East: Horus Sunflesh 05:29
He is risen, bornless one.
He is risen, the fiery child.
He is risen, the star of wormwood.
He is risen, the herald of dawn.
He is risen, who avenged his father.
Hi is risen, to conquer. 

I lie in submissive adoration before the eastern gate.
The triumphal arch of the sol invictus
As the twilight eclipses the isolation of night

A momentous storm of fire and force shatters the dust of illusory conceptions
as I beheld the self-creation of RA!

THE WILLED BIRTH OF A GOD!

The circumference has created the center.
The all has crowned itself with the point.
As my gaze is fixed, doubt has been conquered

by sight.
4. Dødsengel - Watchtower of the South: Drunk Upon Inmost Fire 12:38
I have been given the flesh of the sun to eat, and the milk of the moon to drink. I have pressed through the long night and been reborn through the realms of dissolution. As a lone wanderer have I been lost in the unfathomable desert, the wastes of desolation, and I have won my way. It is the time of the great reaping. The great infernal star shines from its peak upon MY earth, as I claim my destined reward. For now I am the lover of Ahator, Mistress of inebrity without end. For now I am the ascending child, draped in the cloak of fire! My ascent become me, its holy flames tear away my I. In this DEATH, this moment of moments. In naked splendour as time stands still. The past seems the life of another. The journey of a fool clad in many colours. Yet upon this parzival, and those before him have I kindled my fresh leaping fire. By those I were have I built my temple. As I aspire with pure intent towards and beyond my starry throne, the temple of now must become a stone in the foundations of something infinitely greater. The moment of truth. The shattering of masks and mirrors. The rendering of the last veil: REALITY TREMBLES AS THE CHILD GOD IS DRUNK UPON INMOST FIRE.  
  31:46  


THYRFING

Origen : Suecia, Estocolmo
Formados : 1995
Estilo : Black, viking
Temática: En sus orígenes los vikingos, ahora el lado oscuro de la vida.
Enlaces: facebookthyrfingtwitteryoutube
Miembros:
  • Dennis Ekdahl                    -       Batería
  • Fredrik Hernborg           -             Guitarras
  • Jens Rydén                   -             Voces
  • Joakim "Jocke" Kristensson-          Batería
  • Patrik Lindgren                   -             Guitarra
Discografía:


  • Solen Svartnar Demo 1995   
  • Hednaland Demo 1996   
  • Thyrfing CD 1998
  • Valdr Galga CD 1999
  • Hednaland Recopilatorio 1999
  • Urkraft CD 2000
  • Vansinnesvisor CD 2002
  • Farsotstider CD 2005
  • Hels Vite CD 2008
  • De Ödeslösa CD 2013
  • Döp dem i eld Single 2021 Jordafärd Single 2021 Järnhand Single 2021 Vanagandr CD 2021
DE ÖDESLÖSA  (2013)
Mi primer acercamiento a la música de Thyrfing fue en su álbum homónimo del 1998, y he de decir que su escucha transcurrió sin pena ni gloria, años después fue desgranando el resto de su discografía  y aunque la sensación inicial se vio modificada en parte, nunca fue del todo por mi olvidada. En este trabajo me pasa un poco lo mismo. Su música está magistralmente ejecutada y cuenta también con una brillante producción que acentúa el aspecto épico de la misma pero bajo mi punto de vista resta empaque y sentimiento. Y lo que en un principio comienza con unos temas muy  logrados, poco a poco se va tornando en monotonía y cierto aburrimiento. La evolución del sonido del grupo a lo largo de los años también ha ido acercando al grupo a ciertos sectores de público más amplio, acentuando el sinfonismo y epicidad de su música, dejando eso si por el camino valocidad, agresividad y cercanía. La parte más destacada de este álbum es que el núcleo del grupo lleva junto 18 años y a la hora de crear canciones no se les puede objetar nada, son una maquina perfectamente engrasada, que saben en donde enfatizar para crear lo que ellos quieren. (7,4)

1. Mot Helgrind 06:10
 En dag ska jag söndra | Och skingra deras själar i eld | En dag ska jag härska | Och lämna som kött på markens gräs | När svedande lågor dragit förbi | Jag stå levande på askan | Betvingande varje ömsint tanke | Markens törst skall släckas av blod

[Chorus:]
Mot Helgrind i öst de vandrar på led | Utför jordens rand de stupar | Må den farled som mynnar i slutligt fördärv | Bli sist ut i den usla flockens färd | 

Ovan stoft, ovan jord, ovan rike av död | Mitt stridsrus mot världsträdet spirar | När vårt vrak i haven nu sänkas | Skall allt rämna och allt skall förgås | Vi skall alla den hamn lämna | Där vi av salta vindar pinats | Alla ska bryta den våg | Som närt själens bränningar |

[Repeat chorus]

Då man tro på ljus och ande | Tror jag på vinter och fejd | Stackars ensamma väsen | I en värld utan skönhet

2. Fordom 05:49
  Frodandes i skuggorna av det förflutna | Förmultnade minnen stampat till stoft | Vaga ögonblick blekna, vaggandes bort till glömska | Ty tiden som stannat den tillhör oss | Passerade år bliva vår föda | Närandes på de timmar som förlorats | Vaga ögonblick blekna, vaggandes bort till glömska | Idisslande den gårdag som förtärts 

[Chorus:]
Förbli intet - i djupet stanna | I fordom dränkt - Sänkt i döda tidens damm | Frusen i bortglömd dvala | I fordom dränkt - Sänkt i döda tidens damm |

Stunden då allt en gång kärt förlorar värde | Vaga ögonblick blekna, vaggandes bort till glömska | Nu frusna drömmar kläckta förgäves

[Repeat chorus]

Framtidens styrka uppluckrad till menlöshet | Svunnen existens upplöst, i djupet långsamt bruten ned | Sänkt i döda tidens damm

[Repeat chorus]
3. Veners förfall 05:05
En illavarslande frätande ström | Ilande kårar spår om annalkande dom | Domnande nerver, strålande ångest skvallrar, larmar, om en avgjord kamp. Cell efter cell kapitulerad, av giftflodens vågor övermannad [Chorus 1:] Må plågor och misär följa dig ända in i döden | Krypande fasa inombords | Kilandes, klamrandes fast om livets barm | I tiofaldig styrka skvalpar döden, medvetet slingrande, i sakta ström fram | Bruten ned innifrån, veners förfall, sköljandes mot ditt livsfördärv [Chorus 2:] Må plågor och misär följa dig ända in i döden | Krypande fasa inombords | Snärjandes, absoberandes hjärtats kraft | Förlorad, i förtvivlan, mot fördärv | Av injektion fördömd, förkropssligad, av förruttnelse förtärd | För evigt förolyckad, förintad, förgiftad - veners förfall [Repeat chorus 2]  
4. Illvilja 05:35
Jag har förgått | Själar som skuggor krälar | Vanvett fött av natten | Varit här förut | En upptrampad stig | Där ingen satt sin fot | Det skrämmer, det lockar | Måste vandra vidare [Chorus 1:] Dit solen aldrig når ska jag dig bära | Vi ser klart i mörkret | En sista bön för | Illviljans renässans | Vredesmod min spegelbild | I den kalla klara ån | Jag borde ha förstått | Vinet som gav | Färgar nu grönskan svart | Forsete är fallen | Döden håller hov | Likt Od vandrar jag över lik [Chorus 2:] Vredesmod min spegelbild | Jag ser klart i mörker | Andas djupt eller inte alls | Illviljans renässans | Tvåhövdad dans i de fördömdas sal | Livslång skymning fördröjer min vår | Avsky och hat, giftet i mitt kärl | Jag är med dig för alltid | Jag är här [Repeat chorus 1] [Repeat chorus 2]   
5. Kamp 04:51
  Han stal dina sista ord, nu är han dina tankar | Kyla och smärta, smutsiga naglar i öppna sår | Han är den som tar, men aldrig ger | Om igår var idag - Jag är kamp | Oefrånkomlig och skoningslös | Äro han som skall piska livet dit jag vill | Vetskapen om att endast ett är säkert | Tyglar den bleka hästen ett tag till 

[Chorus:]
Kamp | Jag är kamp | Kamp | Förgås i flammor | I alrunans skugga är viljan vapnet | 

[Repeat chorus]

Blod är inget | Eld är allt 

[Repeat chorus]
6. Relik 05:55
  Mynningsflamman värmde föga | Ett vådaskott utan ammunition | Likväl kommer solen föda | En son utan pardon | Vinterns avkomma är sig lik | Förändring, förhoppning, färger | Likvakan blev en naturlig dynamik | Sidensvansen härmar rovfågelns skrik 

[Chorus:]
Vill och försöker | Men hatar så det gör ont | Ohelig kvarleva skriker högst | Plåga, pina, vånda och ve | Vinterskuggan är sig lik |

Svarta förbannelser av förstörelse | Ingen morgondag, omotiverade skrik | Illvilja, glädje, sorg och misantropi | Ingen sund tanke, jag går över lik | Valknuten i norr bär mig söderut | Ångestens högborg, krokar i taket | Mitt förbannade blod gungade där | Vi når aldrig land igen 

[Repeat chorus]

Plåga, pina, vånda och ve - Relik

7. Vindöga 06:16
Ur fragment från livet som sveps förbi | Hör de ylande minnenas virvlande | Insup så odören av de fallna | Förena luft med ljuden från förtvinande kropp | Kärr och gyttja varda en enslig grav | Lera som med likstelhet snart förenas | Flockandet av larver, maskar och flugor | Bekräftelsen av domen från klagande korpars sång [Chorus:] Virvlande och rytande stormliar i vitögat skymta | Ingen värdig jordfästning nalkas | Blott ett insomnande till förruttnelsens bris | Förnimmelse av livstempo som stillats | Omsider släppa tag och ur dvala lämna in | Stilla vila i evig slummer | Ett minne blott upplöses i tid | Köttets lämning, skinnflådd blödande föda | Under vindens klagande ton, pågår så omvandling till jord [Repeat chorus] Vindöga - Förblindad emot hopp, mot liv, mot nåd | I motvind förgäves vandrat, från födelse till död

  
8. De Ödeslösa 06:46
I morgontimma var skapelsen ny | En arla vandring längs strändernas stråk | Lufthav som strålar av gryningens ljus | Vind som kyler den grånande hud | Ett förskönande kalls himlavalv | Över den vidsträckta vyn | Med fynd av drivved som svept in mot land | Den djärvaste av tanke föds Solskivan ståtar högt | Bakom skuggornas danande gång | Det urtida träd som andas | Som viskar ut sin gudaande | Bark som murknat och fallit isär | En gestalt som närts utan ljus | Ögon som öppnas än utan liv | Än utan syfte och mål [Chorus:] Ask och Embla | De ödeslösa | Med havet som slutpunkt, dess ändlösa grav | Hand i hand samman mot en ny värld | Räds ej den gäld som betalats i guld | Men dömd till det pris som betalas i järn | Forna vintrars skare | Har nu glömt inför årets skörd | Rämnande murar, smältande tjäle | Ett ok som släpats i gyttjan | Det finns ingen rättvisa | Ty det finns bara oss | Gårdagens slit betyder föga | Inför morgonens dom | Visa mig det band som brustit | Visa oss dess spruckna fäste | Flitens tid har tystnat | Där pålar på nytt slås i jord | [Repeat chorus] När Gautr gjöt liv, de befriade kroppar | När Gautr gjöt liv, de befriade själar | Varmt blod i ström genom ådror | Värmen från dess källa, att skönjas bland lövverk | Stränder av svavel, en spegel så grå | Dränkt utan färger och liv.... av de ödeslösa

  46:27  

Curiosidades : Los origenes de Thyrfing están en Pantheon. El nombre de la banda proviene de la espada Thyrfing, que es una espada maldita que aparece en varios cuentos y mitos escandinavos.

sábado, 27 de abril de 2013

JUTE GYTE

DISCONTINUITIES (2013)
Hay que reconocer que la propuesta musical de Jute Gyte es cuando menos especial. Las canciones se suceden sin un patrón establecido y no se ciñen a ningún género en concreto, sino que la experimentación se impone a cualquier intento o regla a la hora de componer. Sobresalen en este disco, igual que en los anteriores, la distorsión de la guitarra y la aspereza y voz rasgada. Es en estos elementos donde se asientan los pilares de las canciones, sirviéndose de diferentes escalas, tonos y ritmos para ir creando los temas. A partir de aquí se van acoplando distintas capas, en donde se incluyen también las de bajo y batería, para acabar creando una disonancia total. A pesar de todo ello este "Discontinuities", no es tan incómodo como anteriores trabajos a los que nos tenía acostumbrado Adam, y por momento incluso se puede pasar por pasajes más lentos e incluso "melódicos". Uno de los principales problemas con los encontramos es que tanta aspereza musical y repetición de estructuras en los temas llega a convertirse en tedioso en un álbum ya de por si bastante extenso. (6,7).
1. The Haunting Sense of an Unrepeatable Unidirectional Vector 10:22  
2. Night Is the Collaborator of Torturers 08:40  
3. Romanticism Is Ultimately Fatal 09:30  
4. Discontinuities 05:39  
5. Supreme Fictions and the Absolute Fake 08:32  
6. The Failure of Transmutation 10:41  
7. Acedia 09:14  
  01:02:38  

SAD

Origen : Grecia, Atenas
Formados: 2005
Estilo: Black
Temática : Aspectos oscuros y pesimistas de la vida y del más allá
Enlaces: Sad
Miembros: 

  • Ungod                          -                   Todos los instrumentos
  • Nadir                          -                   Voces 
Discografía:
  • Total Nothingness CD 2006
  • A Curse in Disguise CD 2007
  • Promo 2010 Demo 2009  
  • Enlightened by Darkness CD 2009
  • Black Metal Throne vol. 1 Split 2009  
  • Walking the Paths of Despair Split 2009  
  • Abandoned and Forgotten CD 2010
  • Black Winter of Desolation Split 2010  
  • ...and His Minions Shall Eternally Reign EP 2011
  • Fragments of Death / Πανάκεια Split 2011  
  • And Nothing Shalt Remain Split 2012
  • Forgotten Memories Boxed set 2012  
  • Devouring the Divine CD 2013
  • The Lost Empire Split 2013  
  • Under Victorious Horizons Split 2013
  • Skygger I Ruiner Recopilatorio 2013
  • Alpha Voyage EP 2015
  • Fury of the Doomsday Apostles Split 2015
  • Utter Nihil Worship CD 2016
  • Sadness of the Winter Moon Split 2017
  • Guided by the Chants From the Other Side Split 2017
  • Existence to Serve the Creation (Not the Creator) Split 2018
  • Wandering Ghosts Split 2019
  • Eindig / Sad Split 2020  
  • Misty Breath of Ancient Forests CD 2020
  • Sad / IVVIIV Split 2022
  • Unholy Devastating Trinity Split 2023
  • Black Metal Craft CD 2023
  • Hiizurukuni No Naraku (20th Anniversary of Soul Destroying Black Metal) REcopilatorio 2025  
  • Fullmoon's Bestial Awakening CD 2025
DEVOURING THE DIVINE (2013)
Black metal melódico con tintes melancólicos y tocado de forma sencilla y simple, sin complicaciones, pero un con resultado espectacular, de hecho podemos decir que estamos ante la mejor obra de su ya dilatada carrera. Sobresalen sobre todos el trabajo de Ungod a las guitarras, el trabajo con el resto de instrumentos también está a la altura, pero con la guitarras logra un equilibrio casi perfecto entre melodía, riffs e integración con la voz desgarrada de Nadir. Producción cruda que acentúa si cabe todavía más ese aire a black antiguo. (8,3)
1. Cursed by the Light 05:17  
2. Grim Reflexion 06:09   
3. Satans Lullaby 06:27   
4. Unholy Crusade 05:47   
5. Messenger of Corrosion 06:52  
6. The Fossilisation Process 07:12   
7. I Bleed a Lake 08:30
46:14  



Musikhaus Thomann Linkpartner 

viernes, 26 de abril de 2013

CIRCLE OF OUROBORUS



Origen: Finlandia. Tampere
Formados: 2004
Estilo: Black experimental, acústico
Temática : Melancolía, naturaleza y ocultismo
Enlaces: facebook
Miembros:
  • Atvar                -                Todos los instrumentos
  • Antti Klemi        -                Voces, Letras
Discografía:

  • Introitus                                                  Demo 2004   
  • Auerauege Raa Verduistering                  Split 2006
  • Shores                                                  CD 2006
  • The Knives Beneath                                  EP 2006   
  • Star/Rise                                                  Demo 2006   
  • Veneration                                          CD 2007
  • Streams                                                  CD2007
  • Night Radiance                                          Demo 2007   
  • Can You See the Fire?                          Split 2007   
  • Golden Blood                                          Split 2008   
  • Maailma kohoaa                                  EP 2008   
  • Tongue Carvings                                  Split 2009   
  • Old Ghosts                                          Recopilatorio 2009
  • Tree of Knowledge                                  CD 2009
  • Celebration of Nothingness                  Demo 2009   
  • Islands                                                  CD 2009
  • IPSOS                                                  EP 2009   
  • Avain ja veitsi                                          EP 2009   
  • Maailma Uppoaaaa                                  EP 2010   
  • Hiljaiset Sanat                                          CD 2010   
  • Circle of Ouroborus / Roman Cross          Split 2010   
  • Night Radiance pt. 2                                  Demo 2010   
  • Night Radiance pt. 3                                  Demo 2010   
  • MatterEther                                          EP 2010   
  • Ruins of Resurrection                          Split 2010
  • Cast to the Pits                                          CD 2010   
  • Unituli                                                  CD 2010
  • Moonflares                                          Split 2011   
  • Eleven Fingers                                          CD 2011
  • Armon keitaalla                                          Demo 2011   
  • Mullan tuoksu                                          EP 2012   
  • The Lost Entrance of the Just                  CD 2012   
  • Pehmeät kasvot                                  EP 2012   
  • Pohjoinen Yksinäisyys (Neljä laulua kylmyydestä ja kummituksista) EP 2012   
  • Sammalkivillä (Neljä laulua kivusta ja kuumuudesta)                      EP 2012   
  • Split II                                                  Split 2012   
  • Abrahadabra                                           CD 2012   
  • Sisään Katsovat Seppelesilmät                    EP 2012   
  • Adamantine Discipline and Laissez-faire Yantra                                Recopilatorio 2012   
  • The Final Egg CD 2013  
  • Maailma Kohoaa Ja Uppoaaaa Recopilatorio 2013  
  • Rajanveto EP 2013  
  • Uskottomien kirkossa EP 2013  
  • Circle of Ouroborus / Cosmic Church Split 2013   
  • Kuuhun kahlittu CD 2014  
  • Kuninkaan tieltä Demo 2014  
  • Alttarimyllyt CD 2015  
  • Uskottomien Kirkossa / Tarpeeton Recopilatorio 2016
  • Kotiinpaluu CD 2016  
  • Ruumistähdet CD 2017
  • Cénotaphe / Circle of Ouroborus Split 2018
  • Vangin laulu CD 2018
  • Viimeinen juoksu CD 2020
  • Kiromantia CD 2021
  • Aavikon varjo CD 2022
  • Thurisa CD 2022 1 (77%)
  • Autuala CD 2022
  • Lumi vaientaa kysymykset CD 2023
  • Mullan Tuoksu, Pehmeät Kasvot, Sisään Katsovat Seppelesilmät Recopilatorio 2023
  • Ajattoman uni CD 2024
  • Käreitär CD 2025
ABRAHADRABA 2012
Otra nueva publicación de los finlandeses, en una sucesión de material al cual es complicado seguirle el rastro. Su anterior "The lost entrance of the Just",  ya no digamos también "Eleven fingers" ya me ponía sobre aviso de por donde iban los derroteros en el aspecto musical del grupo, esos álbumes cuando menos me dejaron descolocado y este Abrahadraba, pues más de lo mismo, aunque a lo mejoren este último veamos un esfuerzo por arrojar algo de luz a una propuesta muy personal. Su música es lenta, predecible, con ritmos repetitivos que se van arrastrando de un segundo al siguiente, con unas voces limpias de carácter triste y deprimente. La producción tampoco acompaña, cojea sobre todo en los momentos de tranquilidad o lentitud de los temas, que son la mayoría, y el único momento salientable de las composiciones es cuando logran aunar partes en donde estas presentes la batería y las guitarras y el sonido deja de ser tan sintetizado y programado para empezar a fluir hacia una suerte de black. (6).

1. Conspiracy 04:31  
2. Breathing Slowly 06:21  
3. These Days and Years to Kill 05:57  
4. Remembrance 06:14  
5. Six Hands 06:34  
6. Like Silent Meadows 05:51  
7. Dementia Praecox 09:31  
  44:59  

Curiosidades: El Ouroboros es un símbolo antiguo que representa una serpiente o un dragón que muerde su propia cola y formando un círculo. Se ha utilizado para representar muchas cosas a través del tiempo, pero más generalmente simboliza ideas de carácter cíclico, unidad, o infinito.

jueves, 25 de abril de 2013

ATRUM INRITUS

Origen : E.E.U.U., Minnesota
Formados : 2010
Estilo : Black
Temática : Folosofía oculta y oscuridad
Enlaces : facebook
Miembros : 
  • Vindicaré                            Voces, teclados
  • Abyssus                            Guitarra
  • Eversor                            Guitarra
  • Crepitus                            Bajo
  • Cassum                          Batería

Discografía:

  • Prognatus In Vorago  CD         2011   
  • Where Serpents Dwell Demo 2012
  • Blood Moon Eclipse Split 2014

PROGNATUS IN VORAGO (2011)
El primer larga duración de Atrum Inritus es todo un ejercicio de corrección en cuanto a black metal ocultista se entiende. El quinteto se nutre de diversas influencias estando siempre muy presentes las atmósferas siniestras y una voz totalmente desgarradora y desesperada. Su propuesta se podría acercar por momentos al black depresivo, pero muy de refilón. Las atmósferas son demasiado oscuras para tildarlo de depresivo, así como el ritmo repetitivo y lento junto con una voz demasiado agresiva para acercarlos a estos terrenos. Sin embargo si que se les puede tachar de un tanto inmovilistas y lentos en su propuestas, dejando solo breves pinceladas de un black más dinámico. Buen trabajo que ya ha tenido continuidad recientemente en un Ep en el cuál siguen puliendo su propuesta. (7.3).

1. Tenebris Descendit 01:06  instrumental
2. The Chains That Bind 04:38  
3. Aegrus Everto 05:33  
4. Ephemera 05:06  
5. Sacramentum Exeuntium 06:48  
6. Ladder of Divine Descent 12:06  
  35:17  



lunes, 15 de abril de 2013

INCURSED - ENTREVISTA


1.      Contarnos un poco cómo surgió la idea de formar el grupo. Aquella primera época en Aranda de Duero, el posterior traslado a Bilbao…
            Bueno, Incursed nació hace más de cinco años ya, en octubre de 2007, como bien dices en Aranda de Duero, formado por Narot Santos y Sergio C. Bravo. Musicalmente teníamos una idea fija, queríamos hacer Pagan/Folk Metal, el problema era que no encontrábamos músicos para cerrar la formación. Pero cuando Narot vino a estudiar a Bilbao conoció a Lander Martínez y le ofreció entrar en el grupo. Él, a su vez, conocía a Jon Koldo  Tera y a Asier Amo. Se les ofreció unirse al grupo y aceptaron, así que en 2009 pudimos completar el grupo.

2.      ¿Cómo ha evolucionado el sonido del grupo del vuestro primer Ep “Time to Unsheathe Our Rusty Swords” hasta llegar a este Fimbulwinter?
            En lo que a música respecta, el primer Ep fue compuesto enteramente por Narot y Sergio. Sin embargo Jon Koldo ha sido uno de los miembros más participativos a la hora de componer, y eso se puede notar perfectamente en Fimbulwinter. Morituri supone una transición, pues en ese álbum estábamos los tres miembros en el grupo. En cuanto a sonido propiamente dicho, hemos pasado de grabar en casa a grabar en un estudio, puedes imaginar la mejora cualitativa que ello ha supuesto (risas). Además ahora las composiciones tienen más trabajo y ornamentación. Es un estilo que intentamos hacer nuestro y que, poco a poco, vamos modelando. Nos gustaría que en un futuro, si somos conocidos, cuando alguien escuche algún tema nuestro piense “Hey, mira, suena a Incursed”.



3.      ¿Cómo está siendo acogido Fimbulwinter por el público y los medios?
            La verdad es que Fimbulwinter está siendo muy bien recibido. Hemos recibido numerosas críticas a nivel internacional y la práctica totalidad de ellas nos dan puntuaciones altas. Una de las cosas que más sorprende fuera de España es que, siendo de donde somos, hagamos un estilo de música que parece reservado para los países más septentrionales, aunque, como bien dicen las críticas, no por ello lo hacemos peor que nuestros colegas del norte. La gente aprecia la mejora de sonido con respecto a Morituri, es algo que nos comentan mucho. Y bueno, luego cada uno tiene sus temas favoritos, pero algo que ha gustado mucho es una pequeña sorpresita en forma de pista oculta que hemos añadido al final de la última canción, “Erik the Deaf”.

4.      ¿Qué grupos son vuestra fuente de inspiración a la hora de componer?
            Escuchamos una gran variedad de grupos, no siempre del estilo al que estamos más apegados, lo cual puede llegar a dar toques curiosos a la música. Algunos de estos grupos que nos han influenciado son: Ensiferum, Finntroll, Moonsorrow, Tyr, Svartsot, Equilibrium, Kalevala, Schandmaul, Children of Bodom, Dimmu Borgir, Immortal... y un largo etc.!

5.      La escena nacional no es muy pródiga en cuanto a grupos de pagan, folk, ¿os sentís un tanto extraños? Como marcando el camino para que puedan surgir otras formaciones.
            Bueno, sí que es cierto que somos pocos los grupos de este estilo en la península. ¿Podríamos considerarnos unos “pioneros” del Pagan Metal en España? (risas) Igual no tanto, pero grupos del estilo como son Drakum en Barcelona, Crystal Moors en Cantabria, Runic en Castellón y los grupos que han surgido en los últimos años podrían ser englobados en una especie de nueva escena del Viking/Pagan Metal en España.


6.      Sois cinco componentes en el grupo y un montón de sonidos a los que dais cabida en vuestras canciones. ¿Es muy complicado compaginar todos estos matices y plasmarlos en el disco?
            Generalmente trabajamos en casa, ponemos las canciones en común mediante mails y en los ensayos. Siempre que alguno tiene alguna idea se mira y, si está bien, se incluye en las canciones. Así, poco a poco, vamos dando estos matices a los temas. De hecho, aunque las canciones ya están grabadas se nos siguen ocurriendo nuevas maneras de mejorarlas, por ejemplo, en los directos.

7.      ¿Qué relación tiene la portada del disco con las letras de las canciones?
            La portada es un glaciar en una montaña, acorde con el título del disco, Fimbulwinter. Las canciones tratan de temas un poco más variados, desde hechos históricos como la Batalla de Svolder hasta temas ficticios, como el tratado en “Nordwaldtaler”, pasando por la mitología escandinava. El tema que más relación tiene con la portada es Northern Winds, que trata del invierno, del frío y la muerte.



8.      ¿Cómo lleváis el tema de los conciertos? ¿Tenéis algunos planeados?¿Os resulta muy complicado llevar al directo el sonido del álbum?
            Hemos dado algún que otro concierto desde que presentamos Fimbulwinter hace un par de meses. Ahora mismo estamos dando pocos conciertos en la zona de Bilbao, que tenemos más machacada, aunque no rechazamos la oportunidad de subirnos a la tarima para dar algo de caña. Estamos abiertos a dar conciertos en cualquier lugar donde nos llamen, siempre y cuando sea viable ir. También tenemos confirmados dos conciertos en dos festivales en verano. El 26 de julio estaremos tocando en Ukrania, en el Carpathian Alliance Fest, junto con grupazos como Immortal, Korpiklaani o Eluveitie. El 13 de Septiembre tocaremos en el Keltoi Fest de Zaragoza, un nuevo y prometedor festival de Folk/Pagan Metal.

9.      Ya para acabar, ¿Qué nos podéis contar de las colaboraciones en el álbum? ¿Cómo surgió la idea de las mismas?
            En el disco colaboran Víctor, cantante de Orion Child, en un par de temas, Homeland y Ginnungagap, Aymar “Akerbeltz” al violín en Northern Winds y Enrique Colinet “Baxayaun” en Homeland. Nuestro teclista, Jonkol, toca junto con Víctor en Orion Child, por esto se nos ocurrió ofrecerle colaborar en el álbum, dándole así un toque distinto y fresco a los temas en los que canta. Akerbeltz toca el violín desde hace años, y cuando pensamos en incluir un violín en la intro de Northern Winds pensamos en él para tocarlo. Enrique, o “Baxa”, como le llamamos amistosamente, trabaja en Alemania para la empresa de videojuegos Yager, además es actor de doblaje aficionado. Cuando le ofrecimos colaborar, pues le conocíamos gracias a su canal de youtube, le pareció una idea interesante y aceptó echarnos una mano.

10.  Muchas gracias por vuestro tiempo, si queréis añadir algo para la gente que le gusta Incursed, este el lugar, gracias. Espero que las preguntas hayan sido de vuestro agrado.
            ¡Muchas gracias a ti, Fran, por hacernos esta entrevista! Desde luego han sido unas preguntas muy completas e interesantes. Sólo queremos añadir que la gente puede escucharnos y comprar nuestro disco en nuestra página de Bandcamp (incursed.bandcamp.com) y seguirnos en Facebook (facebook.com/IncursedOfficial) y Twitter (@IncursedBand). Un saludo a todos los lectores y de nuevo, ¡gracias!